پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلم): براى شهادت حسین (علیه السلام)، حرارت و گرمایى در دلهاى مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمى‌شود.

2- مهدویت در روایات

بشارت‌های پیامبراکرم به حضرت مهدی

رواياتي که از پيامبر گرامي در مورد امام مهدي عليه السلام وارد شده است، بدون ترديد بيشترين و بزرگترين دسته از روايات در اين موضوع را تشکيل مي‌دهد.
از شگفتي‌ها در اين مورد، اين است که بيشترين روايات موجود در کتاب‌هاي اهل سنت پيرامون وجود گرانمايه حضرت مهدي عليه السلام، از خود پيامبر گرامي است و اين روايات نيز با سندهاي متعدد و مضامين و معاني و محتواي متنوعي وارد شده است.
اين روايات گاهي ضمن گفتاري از امامان دوازده گانه، نويد حضرت مهدي عليه السلام و ظهور عدالت جهاني او را به مسلمانان مي‌دهند و به صراحت خاطرنشان مي‌سازند که او دوازدهمين آنان است و گاه از اين حقيقت سخن دارند که او از فرزندان فاطمه عليه السلام است. گاه هم بيانگر اين واقعيت مي‌باشند که او از نسل سرفراز حسين عليه السلام است و گاه نیز ترسيمگر اين پيام هستند که آن وجود گرانمايه نهمين امام از نسل حسين علیه السلام مي‌باشد.
پيامبر گرامي صلی الله علیه و آله همواره در مناسبت‌هاي مختلف و موقعيت‌هاي بسيار و شرايط و مکان‌هاي حساس از وجود گرانمايه حضرت مهدي عليه السلام خبر مي‌داد و خود اين مطلب نشانگر اين واقعيت است که آن حضرت به اين موضوع حساس بالاترين اهميت را مي‌داد.
به هر حال روايات رسيده از پيامبر صلي الله عليه و اله و سلم پيرامون دوازدهمين امام نور عليه السلام براستي بسيار است که ما با رعايت اسلوب کتاب، برخي از آنها را برگزيده و ترسيم خواهيم کرد.
براي نمونه:
1- «سعيد بن جبير» از «ابن عباس» و او نيز از پيامبر آورده است که فرمود: «ان خلفائي و اوصيائي و حجج الله علي الخلق بعدي اثنا عشر، أولهم أخي و آخرهم ولدي.»
قيل:«يارسول الله! و من أخوک؟»
قال عليه السلام: «علي بن أبي طالب».»
قيل: «ومن ولدک؟»
قال صلي الله عليه و اله و سلم: «المهدي الذي يملأها -أي يملأ الارض - قسطا و عدلا کما ملئت جورا و ظلما. و الذي بعثني بالحق بشيرا لو لم يبق من الدنيا الا يوم واحد لطول الله ذلک اليوم حتي يخرج فيه ولدي المهدي، فينزل روح الله عيسي بن مريم فيصلي خلفه و تشرق الارض بنور ربها و يبلغ سلطانه المشرق و المغرب.» [1] .
ترجمه: حضرت فرمودند: «جانشينان من و حجت هاي خدا بر مردم پس از من، دوازده نفرند، نخستين آنان برادر من و آخرينشان فرزندم مي‌باشد.»
پرسيدند: «برادر شما کيست اي پيامبر خدا؟»
فرمود: «علي ابن ابي طالب.»
پرسيدند «فرزندتان کيست؟»
فرمود: «فرزندم، مهدي است و همو است که زمين را لبريز از عدل و داد مي‌کند، همانگونه که از ظلم و بيداد در آستانه ظهور او لبريز شده است. به خدايي که مرا به حق و بشارت دهنده برانگيخت، اگر از عمر دنيا تنها يک روز باقي مانده باشد، خداوند آن روز را آنقدر طولاني خواهد ساخت تا فرزندم مهدي عليه السلام در آن روز ظهور کند، آنگاه عيسي بن مريم از آسمان فرود مي‌آيد و به امامت او، نماز مي‌گذارد و زمين به نور پروردگارش نورباران مي‌گردد و حکومت او، به شرق و غرب گيتي گسترش مي‌يابد و زمين و زمان در قلمرو عدالت و قدرت او قرار مي‌گيرد.
2- «حذيقه» از پيامبر آورده است که فرمود:
«المهدي رجل من ولدي، وجهه کالکواکب الدري.» [2] .
مهدي عليه السلام مردي از فرزندان من است و چهره‌اش بسان ستاره درخشان مي‌درخشد.
3- همچنین آورده است که پيامبر صلي الله عليه و اله و سلم فرمود:
«المهدي رجل من ولدي، وجهه الکوکب الدري، اللون لون عربي و الجسم جسم اسرائيلي، يملأ الارض عدلا کما ملئت جورا، يرضي في خلافته اهل السماء و الطير في الجو يملک عشرين سنة.» [3] .
مهدي عليه السلام مردي از فرزندان من است. چهره‌اش بسان ستاره نورافشان است و سيما و رنگ چهره او عربي و قامت دل آرايش برافراشته است، او جهان را لبريز از عدل و داد مي‌کند همانگونه که پيش از آمدن او پر از بيداد مي‌گردد. در حکومت او آسمانيان و پرندگان در فضا خشنود مي‌گردند و 20 سال حکومت مي‌کند.
4- و نيز آورده‌اند که فرمود:
«المهدي من ولدي، يکون له غيبة و حيرة تضل فيها الامم، يأتي بذخيرة الأنيباء فيملأها عدلاو قسطا کما ملئت جورا و ظلما.»[4] .
مهدي عليه السلام از فرزندان من است. او غيبت طولاني خواهد داشت و در آن شرايط، حيرتي سايه خواهد افکند که امتها، در آن حيرت و سرگرداني گمراه مي‌شوند. او با ذخاير پيامبران خواهد آمد و جهان را همانگونه که پيش از ظهورش مملو از ظلم و بيداد است، لبريز از عدالت و دادگري خواهد ساخت.
5- «قندوزي حنفي» از ابوبصير و او نيز از امام صادق عليه السلام و از پدرانش، تا از پيامبر آورده‌اند که فرمود:
«المهدي من ولدي، اسمه اسمي و کنيته کنيتي و هو أشبه الناس بي خلقا و خلقا، تکون له غيبة و حيرة في الامم حتي تضل الخلق عن أديانهم، فعند ذلک يقبل کالشهاب الثاقب، فيملأ الارض قسطا و عدلا کما ملئت ظلما و جورا.» [5] .
مهدي از فرزندان من است. نام او نام من و کنيه او کنيه من مي‌باشد. و او شبيه‌ترين انسانها از نظر صورت و سيرت و چهره و اخلاق به من است. او غيبتي طولاني خواهد داشت و امتها در مورد او سرگردان خواهند شد تا آنجايي که از دين خويش بر مي‌گردند و گمراه مي‌شوند آنگاه در آن شرايط است که آن حضرت بسان ستاره نورافشان به مردم روي مي‌آرود و زمين را از عدالت و قسط لبريز مي‌سازد همانگونه که از ظلم و بيداد لبريز شده است.
6- مرحوم مجلسي از ابوايوب انصاري آورده است که پيامبر گرامي در بستر بيماري به دخت گرانمايه‌اش فاطمه عليه السلام فرمود:
«و الذي نفسي بيده لابد لهذه الامة من مهدي و هو و الله من ولدک.» [6] .
فاطمه جان! به خدايي که جانم در کف قدرت اوست سوگند که بي هيچ ترديدي اين امت «مهدي» دارد و او از فرزندان توست.
7- از امير مؤمنان عليه السلام روايت شده است که به پيامبر گرامي صلي الله عليه و اله و سلم گفتم:
«يا رسول الله! أمنا - آل محمد - المهدي أم من غيرنا؟
فقال رسول الله صلي الله عليه و اله و سلم: «لا! بل منا بنا يختم الله الدين کما فتح الله بنا و بنا ينقذون عن الفنتة کما انقذوا من الشرک و بنا يؤلف الله بين قلوبهم بعد عداوة الفتنة اخوانا کما الف بين قلوبهم بعد عداوة الشرک و بنا يصبحون بعد عداوة الفتنة اخوانا کما أصبحوا بعد عداوة الشرک اخوانا.» [7] .
حضرت علي عليه السلام پرسيدند: «مهدي اين امت، از خاندان محمد صلي الله عليه و اله و سلم است يا از ديگران؟»
فرمود: «از خاندان ماست. خدواند همانگونه که دين خود را به وسيله ما آغاز کرد، به وسيله ما نيز به آخرين مرحله، اوج مي‌بخشد و ختم مي‌کند و همانگونه که به وسيله ما از شرک نجاتشان بخشيد، از فتنه‌ها و رهاييشان مي‌دهد و همانگونه که ميان دلهاي مسلمانان پس از عداوت و دشمني، شرک و کفر، الفت و محبت ايجاد کرد، باز هم به وسيله ما الفت و مهر و محبت ايجاد مي‌کند و همانگونه که پس از عداوت و شرک و جاهليت اصل برادري و اخوت را برقرار ساخت، باز هم به وسيله ما همه با هم پر مهر و برادر مي‌گردند.»
روشن است که پرسش امير مؤمنان عليه السلام پرسش فردي آگاه و دانا است که براي آگاهي و بيداري ديگران و براي ثبت در تاريخ يا به منظور ديگري سؤال مي‌کند و اينگونه پرس و جو در فرهنگ دين سابقه دارد.
براي نمونه به اين آيه شريفه توجه کنيد که مي‌فرمايد:
«ما تلک بيمينک يا موسي؟!» [8] .
و آن چيست که به دست راست تو است اي موسي؟
8- و نيز آورده‌اند که فرمود:
«القائم من ولدي، اسمه اسمي و کنيته کنيتي و شمائله شمائلي و سنته سنتي، يقيم الناس علي ملتي و شريعتي و يدعوهمم الي کتاب الله عز و جل من أطاعه أطاعني و من عصاه عصاني و من انکره في غيبته فقد أنکرني و من کذبه فقد کذبني و من صدقه فقد صدقني الي الله أشکوا المکذبين لي في أمره والجاحدين لقولي في شأنه و المضلين لامتي عن طريقته... و سيعلم الذين ظلموا اي منقلب ينقلبون.» [9] [10] .
«قائم» از فرزندان من است. نام او نام من و کنيه او، کنيه من و اخلاق او اخلاق من، سيره و برنامه و روش او، سيره و سنت من است. او مردم را به راه و رسم من بپا مي‌دارد و به کتاب خدا فرا مي‌خواند. هر کس او را فرمان برد مرا فرمان برده است و هر کس او را نافرماني کند مرا نافرماني نموده است و هر کس او را در دوران غيبتش انکار کند، مرا انکار کرده است و هر کس وجود گرانمايه و آمدن او را دروغ پندارد، بعثت مرا دروغ پنداشته است و هر کس او را گواهي و تصديق نمايد، مرا تصديق کرده است. من از تکذيب کنندگان خويش در مورد مهدي عليه السلام، و انکار کنندگان سخن خود درباره او و گمراهان، و گمراه گران امتم از راه و رسم او، به بارگاه خدا شکايت مي‌برم و کساني که ستم مي‌کنند به زودي خواهند دانست که به چه جايگاه و مکاني باز مي‌گردند.
9- از «ابن عباس» آورده‌اند که پيامبر فرمود:
«علي بن ابيطالب امام امتي و خليفتي عليهم بعدي و من ولده القائم المنتظر الذي يملأ عزوجل به الأرض عدلا و قسطا کما ملئت جورا و ظلما. و الذي بعثني بالحق بشيرا ان الثابتين علي القول به - في زمان غيبته- -لأعز- -اي أقل و أندر- من الکبريت الأحمر.»
فقام اليه جابر بن عبدالله انصاري فقال: «يارسول الله! و للقائم من ولدک غيبة؟»
فقال: «اي و رب «و ليمحص الله الذين آمنوا و يمحق الکافرين.» يا جابر! أن هذا الأمر من أمر الله و سر من سر الله، مطوي - أي مستور - عن عباده. فاياک و الشک في امر الله فهو کفر.» [11] .
حضرت فرمودند: «علي بن ابي طالب پيشواي به حق امت و جانشين من در ميان مردم است و «قائم» که زمين را لبريز از عدل و قسط مي‌سازد همانگونه که به هنگامه ظهورش لبريز از ظلم و جور است، از فرزندان او خواهد بود. سوگند به خدايي که مرا به حق و نويدرسان برانگيخت ثابت قدمان به امامت او در روزگار طولاني غيبتش بسيار اندک اند، از کبريت احمر ناياب تر.» در اين ميان جابر بن عبدالله انصاري بپا خاست و پرسيد که، «اي پيامبر خدا! آيا «قائم» که از فرزندان شماست، غيبتي طولاني دارد؟»
پيامبر صلي الله عليه و اله و سلم فرمود: «آري به پروردگارم سوگند، آري!» و آنگاه اين آيه شريفه را تلاوت فرمود که:
«و ليمحص الله الذين آمنوا و يمحق الکافرين.» [12] .
و تا خداوند ايمان آورندگان را پاک و پاکيزه و کافران را نابود سازد. سپس افزودند: «هان اي جابر! اين کاري شگفت انگيز از کارهاي خدا و رازي از رازهاي اوست که از بندگانش پوشيده است، از اين رو، از ترديد در کار خدا بپرهيز که کفر است.
10- در روايتي طولاني از «ابوسعيد خدري» آورده اند که پيامبر گرامي صلي الله عليه و اله و سلم به دخت گرانمايه اش فاطمه
عليه السلام فرمود:
«يا بنية! انا أعطينا -أهل البيت- سبعا لم يعطها أحد قبلنا:
1- نبينا خير الأنبيا و هو أبوک
2- و وصينا خير الاوصيا و هو بعلک
3- و شهيدنا خير الشهداء و هو عم أبيک حمزة.
4- و منا من له جناحان خضيبان يطير بهما في الجنة و هو ابن عمک جعفر.
5 و 6- و منا سبطا هذه الامة و هما ابناک الحسن و الحسين.
7- و منا - والله الذي لا اله الا هو - مهدي هذه الامة، الذي يصلي خلفه عيسي بن مريم - ثم ضرب بيده علي منک الحسين عليه السلام فقال-: من هذا ثلاثا - اي قال صلي الله عليه و اله و سلم «من هذا» ثلاث مرات -» [13] .
دخترم! به ما خانواده، هفت نعمت ارزاني گرديد که به هيچ کس ارزاني نگرديد اينها عبارتند از:
1- پيامبر اين امت، بهترين پيامبران است که پدر توست.
2- وصي او بهترين اوصياء است که همسر تو علي عليه السلام است.
3- شهيد ما بهترين شهيدان راه خداست که عموي پدرت «حمزه» است.
4- و آن کسي که به او دو بال خونرنگ داده شد تا به سوي بهشت پر کشد و نيز به وسيله او در بهشت پرواز مي‌کند از ماست و او پسر عمويت «جعفر طيار» است.
5 و 6- و دو نواده ي گرانقدرم حسن و حسين، از ما هستند.
7- و به خدايي که جز او خدايي نيست سوگند که مهدي اين امت از ماست. همو که عيسي بن مريم به امامت او نماز مي‌گذارد.
آنگاه پيامبر با دست مبارک بر شانه حسين عليه السلام زد و سه بار فرمود: «مهدي از نسل اين است، آري! اين.»
در کتاب يکي از علماي اهل سنت اين عبارت آمده است که: آن حضرت دست بر شانه حسين عليه السلام نهاد و فرمود:
«من هذا، مهدي هذه الامة.» [14] .
مهدي اين امت، از نسل اين است.
11- ونيز جابر بن عبدالله انصاري آورده است که پيامبر صلي الله عليه و اله و سلم فرمود:
«ينزل عيسي بن مريم عليه السلام، فيقول أميرهم المهدي: تعال! صل بنا.»
فيقول: «ألا، ان بعضکم علي بعض امراء تکرمة من الله عزوجل لهذه الامة.» [15] .
به هنگامه ظهور حضرت مهدي، عيسي بن مريم از آسمان‌ها فرود مي‌آيد. فرزندم مهدي عليه السلام که سالار مردم است، به او مي‌گويد: «بيا و با ما نماز بگذار!»
آنگاه مي‌فرمايد: «آگاه باشيد! خداوند به خاطر احترام و گراميداشت اين امت، برخي را پيشواي برخي ديگر قرار داد.»
12- حضرت رضا عليه السلام از پدرانش آورده که پيامبر گرامي فرمود:
«من أحب أن يتمسک بديني و يرکب سفينة النجاة بعدي فليقتد بعلي بن أبي طالب و ليعاد عدوه وليوال وليه، فانه وصيي و خليفتي علي امتي، في حياتي و بعد وفاتي و هو امام کل مسلم و أمير کل مؤمن بعدي، قوله قولي و أمره أمري ونهيه نهيي و تابعه تابعي و ناصره ناصري و خاذله خاذلي.»
ثم قال صلي الله عليه و اله و سلم: «من فارق عليا بعدي لم يرني و لم أره يوم القيامة و من خالف عليا حرم الله عليه الجنة و جعل مأواه النار و من خذل عليا خذله الله يوم يعرض عليه و من نصر عليا نصره الله يوم يلقاه و ولقنه حجته عند المسألة.»
ثم قال: «الحسن و الحسين اماما امتي بعد أبيهما و سيدا شباب أهل الجنة، امهما سيدة نساء العالمين و أبوهما سيد الوصيين و من ولد الحسين تسعة أئمة، تاسعهم القائم من ولدي، طاعتهم طاعتي و معصيتهم معصيتي. الي الله أشکوا المنکرين لفضلهم و المضيعين لحرمتهم بعدي و کفي بالله وليا و ناصرا لعترتي و ائمة امتي و منتقما من الجاحدين حقهم و سيعلم الذين ظلموا أي منقلب ينقلبون.» [16] .
هر کس دوست دارد به دين من تمسک جويد و پس از من به کشتي نجات اين امت بنشيند بايد به علي بن ابي طالب اقتداء
کند. با دشمنان او دشمني ورزد و با دوستانش طرح دوستي بريزد. چرا که در زندگي من و پس از سفر من به سراي آخرت، او جانشين من در ميان امت است. او پس از من پيشوا و امام هر مسلمان راستين و سالار و امير هر انسان باايمان است. سخن او سخن من و فرمان او فرمان من و هشدار او هشدار من و پيرو او پيرو من و ياور او ياور من است.
آنگاه فرمود: «هر کس پس از من از علي و راه و رسم او جدا گردد و از آن دوري گزيند، نه من او را روز رستاخيز خواهم ديد و نه او مرا و هر کس با علي مخالفت ورزد خدا بهشت را بر او حرام ساخته و آتش دوزخ را، جايگاه او مي‌سازد. و هر کس دست از ياري او بردارد، خدا در روز حساب او را ياري نخواهد کرد.
و هر کس علي عليه السلام را ياري رساند خداوند او را در روز قيامت ياري مي‌کند و به هنگام سؤال و جواب و محاسبه قيامت دليل و برهان خويش را بر دل و زبان او مي‌افکند و بدو تلقين مي‌کند.
سپس افزود: «حسن و حسين عليه السلام دو امام و پيشواي امت پس از پدرشان علي عليه السلام هستند و دو سالار جوانمردان اهل بهشت. مادرشان بانوي بانوان جهان است و پدرشان سالار اوصياء و از فرزندان حسين امامان نه گانه‌اي خواهند آمد که نهمين آنان «قائم» از فرزندان من است. فرمانبرداري از آنان، فرمانبرداري من است و نافرمانيشان نافرماني من. از انکارگران فضايل و برتري آنان و ضايع کنندگان حرمت و عظمت آنان پس از خود به بارگاه خدا شکايت مي برم. و خدا براي دوستي و ياري خاندانم و پيشوايان دوازده گانه و به منظور انتقام گرفتن از انکارگران حقوق آنان، بسنده است و ستمکاران بزودي خواهند دانست که به چه جايگاه و مکاني باز مي‌گردند.»
13- و نيز آن حضرت در روز غدير در خطبه‌اش با حضور 120 هزار نفر [17] مسلمان، فرمود:
«... معاشر الناس! النور من الله عزوجل، في مسلوک، ثم في علي، ثم في النسل منه الي القائم المهدي، الذي يأخذ بحق الله و بکل حق هو لنا...» [18] .
يعني: هان اي مردم! اين نور (رسالت و ولايت) ازجانب خدا در وجود من راه يافت، پس از من، در وجود «علي بن ابي طالب» و نسل سرفراز او تا «قائم»... همو که حق خدا و ما را از دشمنان حق و فضيلت مي‌ستاند....

نکته‌ها:
1- در روايات سيزده گانه‌اي که ترسيم شد، بخوبي روشن گرديد که پيامبر گرامي به منظور تأکيد بر اين واقعيت و به خاطر تثبيت اين حقيقت اساسي و عقيدتي، به خدا سوگند ياد مي‌کند و بارها مي‌فرمايد: «و الذي بعثني بالحق بشيرا...» که اين سوگندها به منظور استوار ساختن اين واقعيت است.
2- و نيز آن پيامبر راستگو و امين، به اين هم بسنده نمي‌کند و مي‌فرمايد: «اگر از عمر دنيا تنها يک روز باقي باشد....» و بدينوسيله اين واقعيت را مورد تأکيد قرار مي‌دهد که اين وعده خدا قطعي و شدني است و هيچ ترديدي در آن روا نيست گرچه از عمر جهان يک روز بيشتر باقي نمانده باشد، خداوند آن روز را طولاني مي‌سازد و به طور قطع امام مهدي عليه السلام ظهور مي‌کند.
اين تعبيرها و اين سوگندها بيانگر نهايت درجه تأکيد بر اين موضوع حساس و حياتي است که در اين روايات آمده است.
3- و نيز در روايات، از نظرتان گذشت که پيامبر به هنگام سخن گفتن از امام مهدي عليه السلام همواره تأکيد مي‌کند که «او جهان را از عدالت و قسط لبريز مي‌سازد پس از آنکه از ستم و بيداد لبريز گردد.» اين نيز تأکيد بر همين واقعيت قطعي و ترديد ناپذير است.
4- همراه آمدن دو واژه «ظلم و جور» در روايات که: «ملأت ظلما و جورا» آمده است ممکن است نشانگر اين نکته باشد که بسط و گسترش ستم از سوي توده‌هاي مردم است و رواج و گسترش «جور» از سوي سردمداران و همراه آمدن دو واژه «قسط» و «عدل» هم بيانگر اين مطلب، که: تحقق آن شرايط مطلوب پس از ظهور اينگونه است که «قسط» از کارگزاران، رواج و عالمگير مي‌گردد و«عدالت» و «قيام به دادگري» از سوي توده‌هاي مردم تشنه عدالت. که مي‌فرمايد: «يملأ الارض قسطا و عدلا.»
5- در روايت آمده است که «اللون لون عربي و الجسم جسم اسرائيلي.»
معناي اين جمله اين است که: قامت مبارک آن حضرت بسان مردم اردن و لبنان و فلسطين که از نسل يعقوب بودند، قامتي زيبا و متعادل و برافراشته است نه همانند قامت مردم «چين» و«ژاپن» و کشورهاي شرق آسيا، کوتاه قامت يا متوسط.


[1] بحارالانوار،ج 51، ص 71.
[2] کنز العمال، ج 14، ص 264، «الکواکب الدري» يعني: ستاره بسيار درخشان که در قرآن کريم نيز آمده است که: «... کأنها کوکب دري.» سوره نور، آيه 35.
[3] عقد الدرر، ص 13 و معجم احاديث المهدي عليه السلام، ج 1، ص 130، به نقل از ده ها مصدر خاصه و عامه.
[4] فرائد السمطين، ج 2، ص 335.
[5] اکمال الدين، ج 1، ص 286، و فرائد السمطين، ج 2، ص 334،،به معجم الاحاديث المهدي عليه السلام ج 1، ص 258 رجوع شود.
[6] بحارالانوار، ج 51، ص 67.
[7] بحارالانوار، ج، 51، ص 68.
[8] سوره طه، آيه 17.
[9] سوره شعراء، آيه 227.
[10] بحارالانوار، ج 51، ص 73، اکمال الدين، ج 2، ص 411 و اعلام الوري، ص 399.
[11] بحار الانوار، ج 51، ينابيع المودة ص 494، و فرائد السمطين، ص 448.
[12] سوره ي آل عمران، آيه 141.
[13] بحارالانوار، ج 51، ينابيع المودة، ص 494 وفرائد السمطين، ص 448.
[14] البيان، کنجي شافعي، ص 501. به معجم احاديث المهدي عليه السلام، ج 1، ص 147 مراجعه شود.
[15] منتخب الاثر، ص 479 و صحيح مسلم، ج 1، ص 63، چاپ مصر.
[16] اکمال الدين، ص 260.
[17] تذکره ابن جوزي، ص 30 و سيره حلبي، ج 3، ص 257.
[18] احتجاج طبرسي، ج 1، ص 77

%ب ظ، %15 %674 %1395 ساعت %15:%آبان

اجر هزار شهید، پاداش منتظران غیبت

امام سجاد علیه السلام در خصوص پاداش منتظران در دوران غیبت، می‌فرمایند:
 
«من ثبت علی ولایتنا فی غیبة قائمنا علیه السلام اعطاه الله اجر الف شهید مثل شهداء بدر و احد»
 
هر کس در دوران غیبت قائم ما (علیهم السلام) بر ولایت ما ثابت و استوار بماند، خداوند پاداش هزار شهید همانند شهدای بدر و احد را به او عطا می‌فرماید.
 

(ابن بابویه، کمال الدین، ج1، ص321، ح7؛ مجلسی، بحارالانوار، ج52، ص125، ح13)

%ب ظ، %11 %780 %1395 ساعت %17:%مهر

سیمای حضرت مهدی (علیه السلام)

امام صادق (علیه السلام) در توصیف سیمای ظاهری حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، فرمودند:

ليس بالطّويل الشّامخ، و لا بالقصير الّلازق بل مربوع القامة، مدوّر الهامّة، واسع الصّدر، صلت الجبين مقرون الحاجبين، علي خدّه‌ الأيمن خال كأنّه فتات المسك علي رضراضة العنبر![1]
او راست قامت است ولي نه بلند قدّ، چهار شانه است ولي نه كوتاه قد، دارای سيمايي گرد، سينه‌اي فراخ، پيشاني باز و ابرواني به هم رسيده است. خالي بر گونه راست دارد همچون دانه مشکی كه بر قطعه‌ای از عنبر ساييده باشند.



[1] . الزام الناصب ص 138 ـ‌ الامام المهدي ص 337.

%ب ظ، %08 %791 %1395 ساعت %17:%مهر

امام مهدی، ستاره پنهان

آن هنگام كه تیرگی ستم و بیدادگری همچون تاریكی شب همه جا را فرا گرفته و ظلمت و جهل و نادانی بسان سیاهی شب بر جهان سایه افكنده، نور یزدان كه چون ستاره‌ای پنهان در روز، خود را نهان ساخته ظاهر می‌شود و چون شعله‌ای فروزان در تاریكی شب می‌درخشد.

«فَلا اُقسِمُ بالخُنَّسِ الجوارِ الكُنَّسِ»
سوگند به ستاره پنهان شده بازگشت کننده، اختران رونده در پناهگاه‌های نهان شده

امام باقر علیه السللام در تفسیر این آیه شریفه، فرمودند:
مقصود از آن ستاره پنهان، مولودی است در آخرالزمان و او مهدی این خاندان است؛ برایش غیبت و حیرتی می‌باشد که در آن عده‌ای دچار گمراهی می‌شوند و گروهی هدایت می‌یابند. خوشا به حال کسانی که او را درک کنند و به خدمتش شزفیاب شوند.

 

منابع:

(کمال الدین و نمام النعمة، ج1، ص330؛ منتخب الاثر،ص256؛ بحارالانوار، ج51، ص137)

%ب ظ، %08 %784 %1395 ساعت %17:%مهر

برترین مطالب